سخن يك دوست را ،

سخن يك عاشق را،

 سخن يك دلخسته ي اميد واررا،

  سخن دختر تنهاي صحرا را،

 و بشنو سخن فرزند طبيعت را اي...............،

زندگي چونان نوري است،

 چونان درختي است،

 و چونان جويباري است ،

كه آب آن به منزله ي،

عمر تو مي گذرد ،

و سنگريزه ها يش به منزله ي عدالت بر جاي مي ماند،

پس سعي كن كه اين سنگريزه ها راحت از  آب بگذرند،

زندگي دو نيمه  دارد....:،

 نيمه ي اول به اميد نيمه ي دوم ،

و نيمه ي دوم در حسرت نيمه ي اول،

پس سعي كن زندگي تو اينگونه نباشد،

 دلهايي  كه با هم انس مي گيرند،

دو لحظه را هرگز فراموش نمي كنند ،

 لحظهُ اول اين كه همديگر را شناختند،

لحظهُ آخر هنگامي كه روزگاربي وفا

آنها را از هم جدا مي كند.